خانه > سلام زیجی > «تلاش برای زنده ماندن» اخراج، اعتصاب و اعتراض کارگران

«تلاش برای زنده ماندن» اخراج، اعتصاب و اعتراض کارگران

آوریل 14, 2012

شیپور نبرد به مراتب ضد کارگری تر جمهوری اسلامی علیه طبقه کارگر  با شروع سال ٩١ و اعلام حقوق  ٣٨٩ هزار و ٧٥٤ تومان با باز تثبیت قانونی توحش سرمایه داری  ودولت ایران علیه طبقه کارگر و خانواده کارگری به صدا در آمد. اعلام جنگی که بیش از هر نوع  "جنگ گرم"ی قربانی گرفته ومیگیرد. قربانیان این جنگ "پنهان" طبقه کارگر بوده وهست. پیامهای نوروزی خامنه ای و احمدی نژاد و دیگر سران ریز و درشت حکومت بورژوا اسلامی در تاکید بر "جهاد اقتصادی"هیچ بخشی جز طبقه کارگر و محرومان جامعه را ‌هدف خود نگرفته اند. به ویژه به بهانه تحریم اقتصادی و فضای جنگی دامنه سرکوب و خفقان را تشدید کرده اند و سالی که در پیش داریم را به سال در بردگی نگا‌ه داشتن طبقه کارگر، سال گرسنه تر نگاه داشتن کارگر و خانواده های کارگری، تعریف کرده اند. تنها با تامین این هدف جنایتکارانه است که  این حاکمیت میتواند سال ٩١ را به سال "تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی" تبدیل کند.

جنایتی که علیه طبقه کارگر صورت میگیرد چنان عظیم است که حتی خود دست اندرکاران جمهوری اسلامی و انجمن شوراهای اسلامی و مسئولین خانه کارگرشان نیز  به آن اقرار میکنند: "زندگی  و معیشت  کارگران سخت است"، "٧٠ درصد از کارگران زير خط فقر زندگی می کنند"، و گفته اند "نرخ سبد هزينه خانوار کارگری، يک ميليون و ۵۰۰ هزار تومان است". با این وجود ماشین سرکوب و منافع بورژواهای ایران با  سرعت و قساوت تمام  مسیر ضد انسانی و ضد کارگری خود را طی میکند. نه تنها به آن دستمزد ناچیز که به نفس وجود فیزیکی زندگی بردگی کارگر در کارخانه و کارگاهها نیز رضایت نمیدهند و بدون هیچ محدودیت ومانعی اخراج میکنند. فراهم کردن ارتش بیکاران  بخش مهمی از پروژه رشد و انباشت سرمایه در ایران است. اخراج برای کارگری که "آزادانه" با این قیمت ارزان نیروی کارش را میفروشد و فاقد هر گونه بیمه و سرمایه و آینده ای است نه تنها به قول خود کارگران برابر با " فقر و گرسنگی" که برابر است با نابودی تدریجی  طبقه ای که کل ثروت عظیم آن مملکت را تولید و تامین کرده  و میکند. 

در مقابل این بربریت و توحش افسار گسیخته سرمایه داری و دولت جمهوری اسلامی باید ایستاد! کارفرما و دولت و نهادهای وابسته به حاکمیت  باید به این سئوال ساده جواب دهند که:٣٦ میلیارد دلار ثروت خامنه ای، ٥١٠ هزار میلیارد تومان بودجه "دفاعی کشور"،و ثروت افسانه ای  سپاه پاسداران و مافیای مواد مخدر آن که بدست آورده و تحت کنترل خود دارد، و اختلاس چند میلیارد دلاری از سیستم بانکی ،و کل آن ثروت عظیمی که سرمایه داران و مقامات اسلامی، دولتی و نظامی كشور به جیب زده اند  اگرمحصول درد و رنج و مرگ و تولید همین طبقه کارگر نیست،  اگر حاصل ندادن حقوق های معوقه از جمله حقوق معوقه سه میلیارد تومانی هشتصد کارگر شاغل کارخانجات صنایع فلزی و کارگران بازنشسته این کارخانه نیست،  اگرحاصل استثمار وحشیانه میلیونها کارگر توسط سرمایه داران و جانیان حاکم و به یغما بردن دسترنج آنان  نیست، از کجا بدست آورده اند؟  

گسترش موج اخراج کارگران شروع شده است

از ابتدای امسال ، ٣٠ درصد از کارگران واحدهای تولیدی اخراج شده‌اند و این روند بیکار سازیها به بهانه های مختلف  تداوم پیدا میکند و میلیونها کارگر دیگر را قربانی خواهد کرد. در آخرین آمار بیکاری که توسط خود جمهوری اسلامی منتشر شده است نرخ بیکاری را ٢١ درصد اعلام کرده اند. در این رقمها  معمولا زنان که نزدیک به ٨٥ درصدشان بیکار و "خانه دار" هستند و همچنین  دو میلیون و نیم کودکان کار و میلیونها کارگر "افغانستانی" و کارتوتن خواب ها به حساب نمی آیند. چنان شرایط  بردگی به کارگران تحمیل شده است که به قول فرامرز توفیقی، یکی از فعالین کارگری " در حال حاضر کارگران فقط برای زنده ماندن تلاش می کنند "

اعتصاب و اعتراض برای گرفتن ‌هشت ماه حقوق و بیمه پرداخت نشده

بنا بر گزارشهای منتشر شده از جمله در سایت"اتحادیه آزاد کارگران ایران"،  اعتراض واعتصاب کارگران کارخانه های صنایع فلزی شماره ١ و ٢  که از روز شنبه شروع شده است همچنان ادامه دارد. این  کارگران شایسته بیشترین حمایت به ویژه از سوی دیگر مراکز کارگری و صنعتی کشور هستند.

 در بخشهایی از این گزارش آمده است که:" …بنا بر این گزارش علیرغم گذشت ٤٨ ساعت از مهلت مقرر، کارفرما حتی به این بند که حداکثر هزینه آن تا ٣٠ میلیون تومان بود نیز عمل نکرده است این در حالی است که مطالبات معوقه هشتصد کارگر شاغل کارخانجات صنایع فلزی و کارگران بازنشسته این کارخانه بیش از ٣ میلیارد تومان است. .. نماینده تام الاختیار کارفرما که ماههاست به کارخانه نیامده است پس از توافق در وزارت صنایع بار دیگر به منوال قبل عمل کرده و در کارخانه حاضر نشده است و دیروز فقط طی ملاقاتی در دفتر خود در بیرون از کارخانه با نماینده های کارگران اعلام کرد کارفرما مبلغ لازم برای برون رفت از وضعیت حاضر و پرداخت مطالبات مختلف کارگران را  ٤ میلیارد و هشتصد میلیون تومان برآورد کرده است که هر زمان آن را در اختیار من قرار دهد اقدام به اجرای توافق نامه خواهم کرد. کارگران صنایع فلزی کارفرمای جدید این کارخانه را هیچگاه ندیده اند و پیش آمدن چنین وضعیتی را به کارفرمای قبلی نسبت میدهند.کارگران کارخانجات صنایع فلزی اعلام کرده اند تا زمان تحقق خواستهایشان یا حداقل بخشهایی از آن، همچنان به اعتصاب و اعتراضات خود ادامه خواهند داد"

در مقابل این موج از تعرض بورژوازی  و دولت، بخشهایی از طبقه کارگر در مراکز مختلف به تحرک در آمده است.  کارگران ناچار هستند به این شرایط بردگی عکس العمل جدی و گسترده تری نشان دهند. "تلاش برای زنده ماندن" را میتوان به امید و تلاش متحدانه برای باز گرداندن حرمت به کارگر وخانواده های کارگری به اتحاد و همبستگی طبقاتی و به خیز برداشتن به طرف گرفتن همه حق خود از کارفرما و دولت و تغییر تناسب قوا به شدت نامطلوب کنونی به نفع خود تبدیل کرد. اعتراضات وسیع اما پراکنده کنونی را میتوان به هم پیوسته، متشکل، بدون اتکا به خانه کارگر و شوراهای اسلامی و نهادهای دولتی، و در تلاش برای سراسری کردن آن و متکی به مجمع عمومی و شوراهای کارگری خود محکمتر و استوارتر دنبال کرد. اول مه امس
ال میتواند حلقه این همبستگی و مناسبتی برای این نمایش قدرت طبقاتی طبقه ما در ایران باشد.

علیه تحمیل حداقل دستمزد سال ٩١، علیه موج اخراجها و برای گرفتن حقوق معوقه و حق تشکل های کارگری مستقل از دولت و نهادهای وابسته به آن میتوان متحد و متشکل شد. مبارزات و اعتراضات جاری  را تقویت کنیم. امروز به ویژه مهم است که با حمایت و پیوستن بخش های دیگر طبقه کارگر به اعتصاب و مبارزه بر حق  کارگران صنایع فلزی در تامین پیروزیشان موثر واقع گردیم. کارگران صنایع فلزی را  نباید تنها گذاشت!

٢٤ فروردین ١٣٩١

١٢آوریل ٢٠١٢

 http://www.hekmatist.org/

 

دسته‌ها:سلام زیجی
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: