خانه > بختيار پيرخضرى > انفجار مین در مریوان جان ٢ نفر را گرفت

انفجار مین در مریوان جان ٢ نفر را گرفت

آوریل 15, 2012

 مین که مثل شبحی زیر پاهای کارگران مناطق مرزی همیشه همراهشان است، بار دیگر نان آور چند خانواده را از بین برد .
حدود  20 روز پیش اسکندر بهرامی  و ابوبکر امینی  ساکن روستای دزلی درنزدیکی شهرمریوان،  برای تامین معاش زندگی  خود و خانواده شان به سمت مرز( دزاور) راهی کردستان عراق میشوند.بعد از چند ساعت، تماس شان با خانواده قطع میشود  .فردای ان روز خانواده انها به پاسگاههای مرزی ایران و عراق مراجعه میکنند که هیچ خبری از انها نمیگیرند. تا اینکه بعد از 20 روز بی اطلاعی و نگرانی ، پلیس شهر پاوه با خانواده انها تماس میگیرد، که اظهار میکنند  انها براثر انفجار مین کشته شده اند و ما جنازه انها را پیدا کرده ایم . بیایید جنازه انها را تحویل بگیرید.

اسکندر و ابوبکر دو دوست قدیمی که قبلا با هم در مرز کولبری میکردند،بر اثرسیاست بستن مرزها  وسخت شدن راه کولبران و در نتیجه بیکار شدن، تصمیم میگیرند برای کارگری  به کردستان عراق بروند .تا بتوانند هزینه زندگی زن و بچه هایشان را تامین کنند.اما متاسفانه در بین راه درنزدیکی روستای شوشمی علیا جان خود را از دست میدهند.  خانوداده این عزیزان برایشان مشخص نیست که انها براثر تیراندازی مامورین مرزی یا انفجار مین کشته شده اند .
 بنا به هرکدام از این دلایل، مقصر اصلی جمهوری اسلامی است .نبود حداقل امکانات در مناطق مرزی برای زندگی ،بی مسکنی،سیر نکردن شکم بچه ها ،بیکاری و در نتیجه فقر که باعث و بانی انواع فجایع است.مردم این مناطق را وادار کرده که به پرمخاطره ترین کارها برای تامین  لقمه نانی تن بدهند.هر ساله دهها و صدها نفر در مناطق مرزی بر اثر تیراندازی مامورین مرزی و انفجار مین و مهمات  کشته ،مجروح و یا معلول میشوند .عمق فاجعه فقط در کشته شدن قربانیان نیست ،بلکه  بی سرپرست شدن خانواده های انها چه از نظر عاطفی و چه از نظر تامین حداقل امکانات زندگی، هم فاجعه ای است که خانواده های این قربانیان با ان روبرو هستند.  هیچ مرجعی مسئولیت این کشته شدگان را بر عهده نمیگیرد .چه بسا خانواده های انها را نیز سرزنش میکند  .
مردم دزلی و اطراف باید دراعتراض به کشته شدن اسکندر و ابوبکر، که باعث و بانی اصلی ان جمهوری اسلامی است، دست به تجمع و اعتراض در برابر فرمانداری یا سایر مراکز مهم دولتی بزنند .این کشتارها نباید بی جواب بماند .تا زمانی که مردم بر علیه این قبیل جنایات ساکت باشند و تا زمانی که متشکل و متحدانه ،تجمع های هزاران نفره خود را جلو فرمانداری های شهرهای مرزی سازمان ندهند، این فجایع  باز هم رخ خواهند داد.به این جنایات باید پایان داد و این کار فقط با صف متحدانه اعتراض مردم نسبت به وضعیت زندگی شان ممکن است .
.
بختیار پیرخضری.
2012/4/13

دسته‌ها:بختيار پيرخضرى
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: